canım babam...

çok çocuk zamanımda beraberdik be babacım. daha korumanızdan çıkmadığım için herşey laylaylomdu bana o zamanlar... endişeli gözlerle sana baktığımda, ölmicem evladım korkma derdin bana... inanırdım sana, inanmayı çok istediğim için. bir yanım bilirdi bu sözleri beni sakinleştirmek için söylediğini, bir yanım ölesiye inanmak isterdi. ötesini düşünmek istemediğimden -mış gibi yapardım.
bazen hala mış gibi yapıyorum biliyo musun? o zamanlarda rüyalarıma geliyorsun. ilk yıllarda hep yattığın yerden kalktığını görürdüm, şimdi yanımda oturup gülümsüyorsun.
şimdilerde anlayabiliyorum o zaman söylediklerinin anlamını. birşeyi düşünmek istediğimde sen ne derdin acaba diye düşünmeden değerlendirmemi bitirmiyorum.
son sözlerin benim kaydımı yaptırmadan bir yere gitmememiz olmuştu. ölürken bile bizi düşündün be babacım. öylesi bi babasın sen işte... o kadar süper bi babasın.
annem senden sonra senin yerini doldurmak için kendini parçaladı biliyor musun? acısını içine gömdü ve 4 kolla sarıldı bize. o senin kadar büyük bir anne. yüreği kocaman... ve o kocaman yüreğin içinde biz ordan oraya koşup oynayabiliyoruz. geçenlerde bir reklam çıktı "bir tek annem olsun bana birşey olmaz" diyordu sözlerinde. hani birşeyi düşünür de kelimelere tam dökemezsin de, bir yerden duyunca "hah işte evet" dersin ya... onu dedim içimden. benim ben olmam sen ve annem olmadan mümkün olmazdı. etrafımda adam olmamış o kadar çok insan görüyorum ki... onları gördüğümde size şükrediyorum.

babacım, çok erken ayrıldık seninle, keşke daha çok vakit geçirebilseydik. seni çok özledim canımın içi...

babalar günün kutlu olsun...
seni çok seviyorum...
iyi ki varsın!